Showing posts with label கவிதைகள். Show all posts
Showing posts with label கவிதைகள். Show all posts

Thursday, September 2, 2010

ஒரு துளி


                                                            
                                                                                                                    
                                                      இலையில்   விழுந்து  
                                                      காம்பில் வடிந்து
                                                      பூவில் பட்டு
                                                      மீண்டுமொரு
                                                      இலைத் தொட்டு
                                                      பூமி சேர்ந்தது
                                                      கொட்டி தீர்த்த
                                                      மழையின் ஒரு துளி
                                                      அவ்வளவு அழகாக !



.

Thursday, July 22, 2010

மொட்டொன்று...

                                      
 
                                      
                                             

                                       ஏதுமற்று நின்றிருந்த மொட்டை மரத்தில்
                                       துளிர்த்து எழுந்துள்ளது ஒரு கோப்பு இலைகள்.
                                       கன்றாய் இருந்த வாழை
                                       பெரு இலைகள் பல  விரித்து
                                       காய்களும் கனிந்தபடி.
                                       சிறகு முறிந்திருந்த கிளியொன்று
                                       வானில் முதல் மகிழ்ச்சியை
                                       தன் நிறத்தை சிதறி அறிவிக்கிறது.
                                       தவறாமல் மண்  வந்து விழுகிறது 
                                       வெம்மை தணிக்கும்
                                       குளிர் மேகத்  துளிகள்.
                                       நிலவின்றி கழிந்திருந்த  இரவு
                                       இன்று பிறையின் மென் அலையில்.
                                       இயல்பாகத்தான் சுழல்கிறது  பிரபஞ்சம்
                                       தடையேதுமின்றி  பெருவெளியில்.
                                       சிறு  வழிப்பாதையில்
                                       மொட்டொன்றை மட்டும்
                                       மலர்விக்க மறந்தபடி.



.

Sunday, July 4, 2010

நத்தை நாட்கள்


                                                
                                                                                                                                                         
                                                  ஆழ்ந்த  மௌனத்தில்
                                                  நகரும்  நாட்கள்
                                                  நத்தையாய்
                                                  வெளித்தடத்தில்

                                                  கூட்டினுள்
                                                  ஒளிந்திருக்கிறது
                                                  கடலின் ஆர்ப்பரிப்பும்
                                                  கரையின் துகள்களும்.
                                                   

.

Saturday, June 26, 2010

கூடு



                                                  

                                கூரையை பிய்த்துக்  கொண்டிருக்கிறது சிரமத்துடன்
                                சுள்ளிகள் சிதறிக்கிடக்கிறது
                                எதையேனும் கவ்வியபடியே பறந்து செல்கிறது
                                அந்த கிளை நோக்கி.
                                இடையில் சில நாட்கள்
                                காணாமல் போனது.
                                வெண்ணிற இரவொன்றில் விருட்சத்தில்
                                புதிய உயிர்களின் சத்தம் துவங்குகிறது.
                                அப்பறவையின் சிறகடிப்பு இப்பொழுது
                                அதிகரித்து தெரிகிறது.
                                கனியோ இலையோ வாய் குவிந்து
                                கவ்விச் செல்கிறது குஞ்சுகள் நோக்கி.
                                இலைகளின் சட்டென்ற சலசலப்பில்
                                மிரண்டு போகிறது அதன் கண்கள்.
                                முற்றத்தில் பறந்து திரியும்போது
                                லேசான சிறு தூரலில்
                                விரைந்தோடிவிடுகிறது விருப்பமுள்ள
                                கூடது கலையாதிருக்க.
                                கூடென்பது அற்புதமென்று
                                சொல்லிப் போகிறது நித்தமும்
                                என் வாசல் கடக்கும் பறவையொன்று.


.

Saturday, June 19, 2010

அமைதி தவழும் பிரபஞ்சம்

                                            

                                                                                                                           
                                                                                                  
                                                வீடற்ற சிறுமியவள்
                                                வீதியில் உறங்குபவள்
                                                இரைச்சலற்ற இரவு
                                                ஒரு பொழுதும் அறியாதவள்
                                                இருத்தல் தொலைத்த இரவொன்றில்
                                                கடற்கரை மணலில் முகம்
                                                பதித்து கண்ணயர்ந்தாள்
                                                கலங்கிய நிலவது
                                                தன் அடர் வெளிச்சத்தில்
                                                அவளுக்கான பாதையமைத்து பார்த்திருந்தது
                                                எதிர்பட்ட ஒளிக்கதிர்களில்
                                                சிறு கால்கள் பதித்து
                                                நிலவின் மடியைச் சென்றடைந்தாள்
                                                நட்சத்திரங்களின் சிரிப்புகளுக்கிடையே
                                                தேவதைகளின் தாலாட்டில்
                                                நிர்மல துயில் கொள்கிறாள்
                                                அமைதியொன்று தவழ்கிறது
                                                பிரபஞ்சம் முழுவதும்.



.

Thursday, May 20, 2010

சிட்டுக் குருவி



                                             
                               
                                              மெல்லிய  மேனியில்
                                              வெண்ணிற  சிறகுகள்
                                              அடர்ந்து  விரிந்திருக்கிறது
                                              மென்சிவப்பு  வாயினில்
                                              அழகுற  கவ்வியபடி
                                              இலையொன்றும்  பூவொன்றும்
                                              சிறுமணி கண்கள்
                                              இரண்டிலும்  ஒளிமின்னும்
                                              மௌன  புன்னகை
                                              ஓவியப்  பறவை  ஒன்றில்
                                              ஆழ்ந்து   திளைத்து
                                              விரல்கொண்டு வருட
                                              முற்படும் பொழுது ...
                                              தோல் தட்டிச் செல்கிறது
                                              சிட்டுக் குருவியொன்று
                                              கொஞ்சம் சிறகடித்து
                                              என்னை பரிகசித்து.

 ....  

Friday, April 30, 2010

அடர் காடு





                                                அது  ஒரு அடர்ந்த
                                                காடு போல் தெரிகிறது

                                                வெண்ணிறப்   பூக்களின்
                                                மொட்டவிழ்ப்பு  வசீகரிக்கிறது

                                                நீரோடையும் அதனருகில்
                                                யானை  கூட்டங்களும்  தெரிகிறது

                                                முட்களும்  புதர்களும்  உதிர்ந்த
                                                இலைகளால்  மறைந்திருக்கிறது

                                                கரும்பச்சை  நிற  இலைகள்  கொண்ட
                                                மரங்கள்  மிரட்சியுடன்  நிற்கிறது

                                                இளைப்பாறும்  புலிகள்
                                                இரண்டும்  தெரிகிறது

                                                மரக்கிளை ஒன்றில்
                                                சத்தமின்றி படர்கிறது
                                                பழுப்பு நிற மலைப்பாம்பு

                                                கலையக்கூடும் பறவைக் கூடு
                                                ஏதும்  உள்ளதா என்றஞ்சி
                                                கிளைகளில் கண் தேடும் நேரத்தில்
                                                கலைந்து  நகர்கிறது
                                                இதுவரை
                                                கண்டிருந்த மேகமொன்று.

.

Tuesday, April 20, 2010

நிசப்த இரவு

                                              

                                             நிசப்த இரவொன்றில்
                                             காற்றின் கரங்களை
                                             எதிர்கொள்ள இயலாது
                                             தனிமையின் ரணங்கள்
                                             கண்ணீராய் வழியத் துவங்கியது.
                                             காதலின் வெம்மையில்
                                             உருண்டோடிய
                                             கண்ணீர் துளிகள் சில 
                                             முத்துகளாய் உருப்பெற்றது.
                                             முகமறியா ஒருவனுக்கு
                                             அன்பு மின்ன
                                             முத்தைக் கொண்டு
                                             மாலை தொடுக்க முற்படுகிறேன்.
                                             தனிமை அகலும்  பொழுதொன்றில்
                                             பரிசளிக்க.

.

இடைவெளி


                                             

                                             நிசப்தம் மட்டுமே
                                             படர்ந்திருந்த முன் அறை.
                                             பகிர ஏதுமற்று
                                             விழித்திருந்த மௌனங்கள்.
                                             விலகும்   உறவை
                                             புரியவைத்த உணர்வலைகள்.
                                             ஈரம் உலர்ந்த கணங்கள்
                                             வழிகிறது வீடெங்கும்
                                             இருப்பினும் . . .
                                             முற்றத்தில்  சிதறும்
                                             மழலையின் சிரிப்பில்                                          
                                             மிச்சமிருக்கிறது
                                             இறுக்கம் அவிழும் தருணமொன்று.

.