மென் பூவொன்று

                                                                  அவ்வளவு கவனமாகத்தான் 

                                    பாதங்கள் பதித்தேன் 

                                    மென்னிதழ்கள்  எதுவும் தொட்டுவிடாது. 

                                    அப்படியும் பட்டுத்தான் போனது 

                                    விரலின்  நுண்ணுனியும்

                                    விழுந்திருந்த பூவின்

                                    மென்னுனியும்.

                                    நுனி பட்டு  வருந்தியிருக்குமோ 

                                    வலித்திருக்குமோ என்று 

                                    நெஞ்சரித்து உறங்கி போனேன். 

                                    சட்டென்று  உணர்ந்து 

                                    விரல் அசைய செய்த

                                    அந்நிசப்த வேளையில்

                                    அறையெங்கும் வாசம் நிறைத்து

                                    மென் பூவொன்று

                                    முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது

                                    பிழை  ஏதுமில்லை

                                    என்று சொல்லிக் கொண்டே.


.

தவறியவை

                                          

                                                                  

                                                           ஒளி  திரிந்த  ஒரு  பகலில்

                                            மென்சிவப்பும்  கருப்பும்

                                            சேர்ந்த  கலவையில்

                                            வண்ணத்துபூச்சியின்   இறகொன்று

                                            தரையில்   கிடைத்து

                                            அறையில்  சேர்ந்தது.

                                            கால்  பதிக்கும்  இடமெங்கும்

                                            கண்டெடுக்க   ஆவல்  கொண்டு

                                            அலையத்  துவங்கியன

                                            ஆசை  நிறைத்த  விழிகள்  இரண்டு. 

                                            சாலை  இயல்பிழந்த

                                            ஒரு  மழை  நாளில்

                                            மென்னுடல்   சிதைந்து

                                            மெய்யிறகுகள்   அறுந்து

                                            சிதறிகிடந்த   காட்சி  பார்த்த

                                            வானம்   வெறித்த   வேளையில்

                                            பிடிக்காமல்தான்  போனது

                                            தொட்டுவிட  இயலாத  கைகளும்

                                            தேடி   அலைந்திருந்த   கண்களும்.

 .

மழலை கண் பார்த்தால்...

                                            

                                         

                                         நேரில் தடம் பதித்துச் சென்றாலும் 
                                         நிழல் படத்தில் கையசைத்தாலும்
                                         ரோஜாப்பூ கன்னம் ஒட்டியிருந்தாலும்
                                         கருப்பட்டி நிறம் கலந்திருந்தாலும்
                                         மலர்ந்தபடி சிரித்தாலும்
                                         அழுது தீர்த்து அசந்திருந்தாலும்
                                         கடந்து செல்லும் அக்கணப்பொழுதில்
                                         இறுகிய இதழ்கள் தளர்த்தி
                                         மென் புன்னகை மீட்டெடுத்து
                                         உதடு பதிக்காமல்
                                         பறித்து விடுகின்றனர்
                                         எப்படியேனும்
                                         ஒரு முத்தத்தை.
.
.
.      

பிரதிபிம்பம்

                                               

                                                

                                                                                       
                                            ஐந்து  நிமிட
                                            அதிகாலை  கனவில்
                                            கொட்டியது கொடுக்குகள் நீண்ட
                                            கருந்தேலொன்று.
                                            வலி தெறித்த
                                            பொழுதாகவே கழிந்தது
                                            விடிந்த நாள் முழுவதும்.

                                            பரிதியின் கதிர்கள்
                                            சுட்டெரித்த  அவ்வரங்கத்தில்
                                            பேச்சுகள்  நயமற்று ஒலித்தது
                                            எள்ளல் பூசி பூரித்திருந்தது.
                                            தலை சேர அனுமதியாமல்
                                            மறுத்தளித்து  நகர்ந்து வந்த
                                            நேரம்  வானில் அஸ்தமனம்.
                                            நிறை நிலா  கண்  பார்த்து  
                                            ஜன்னல் பூத்தொட்டு
                                            நாள் முடித்தும்
                                            கனவில்  குரைத்துகொண்டேயிருந்தது
                                            அன்றைய இரவில்
                                            நாய்கள் இரண்டு.       



.

புன்னகைக்கும் பூக்கள்

                      

                                    
                                             
                                                                          
                                                வாசல் நுழைவில் செழித்து
                                                மென்கிளைகள் படர்ந்து
                                                நிற்கின்றது
                                                சின்னதொரு அரளி மரம்.
                                                அடர் மஞ்சள் நிறத்தில்
                                                பூத்து குலுங்கும்
                                                நாட்களிலெல்லாம்  
                                                கடந்து  வரும் 
                                                தபால்காரரோ 
                                                பால்காரரோ 
                                                விருந்தாளியோ
                                                யாராயினும்
                                                அனைவரின் முகத்திலும்
                                                லேசாக படர்ந்திருக்கிறது
                                                மொட்டவிழ்ந்து  புன்னகைக்கும்
                                                பூக்களின் மலர்ச்சி.


.

இறகுகள்

 
                                  

                                       

                                         எப்படியேனும் கண்ணில் பட்டுவிடும்
                                         தினம்தோறும் ஏதேனும்
                                         பறவையின் இறகொன்று
                                         வெண்ணிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         வெண்மையும்,  கருமையும்
                                         கலந்த நிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         எந்த பறவை
                                         என்ன சொல்ல விழைகிறது
                                         என்று  புரியாமலே  
                                         சேகரித்து வைத்திருந்தேன்
                                         இறகுகள் அனைத்தையும்.
                                         வெறுமை தகித்த
                                         ஓர்  இருண்ட நாளில்
                                         இறகுகள் அனைத்திலும்
                                         வர்ணம் தீட்டி
                                         இயல்பு மாற்றிய வேளையில்
                                         அறை முழுவதும் பரவி 
                                         மின்னுகிறது
                                         உதிர்த்து சென்ற
                                         பறவைகளின் ஸ்நேகப்  புன்னகை.

.

காலைப்பொழுது

                                                   அழுது அடம்பிடித்த
                                                   குழந்தை
                                                   என்ன சொல்லியும்
                                                   அடங்கவே இல்லை
                                                   சாலையில் எப்படி
                                                   சமாதானம் செய்வது
                                                   ஓரத்தில் காத்திருந்த
                                                   அரளிப் பூக்களை
                                                   பறித்துக் கொடுத்த
                                                   கணத்தில்
                                                   அழுகை நின்று
                                                   அரும்பியது  மழலைச்சிரிப்பு.
                                                   அழகாகி போனது
                                                   கடந்து சென்ற யாரோ ஒருவரின்
                                                   காலைப் பொழுது.


.