Thursday, June 10, 2010

இறகுகள்

 
                                  
                                       

                                         எப்படியேனும் கண்ணில் பட்டுவிடும்
                                         தினம்தோறும் ஏதேனும்
                                         பறவையின் இறகொன்று
                                         வெண்ணிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         வெண்மையும்,  கருமையும்
                                         கலந்த நிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         எந்த பறவை
                                         என்ன சொல்ல விழைகிறது
                                         என்று  புரியாமலே  
                                         சேகரித்து வைத்திருந்தேன்
                                         இறகுகள் அனைத்தையும்.
                                         வெறுமை தகித்த
                                         ஓர்  இருண்ட நாளில்
                                         இறகுகள் அனைத்திலும்
                                         வர்ணம் தீட்டி
                                         இயல்பு மாற்றிய வேளையில்
                                         அறை முழுவதும் பரவி 
                                         மின்னுகிறது
                                         உதிர்த்து சென்ற
                                         பறவைகளின் ஸ்நேகப்  புன்னகை.

.

8 comments:

LK said...

//அறை முழுவதும் பரவி
மின்னுகிறது
உதிர்த்து சென்ற
பறவைகளின் ஸ்நேகப் புன்னகை.///

excellent geetha

Madumitha said...

மனவெளியில் உங்கள் இறகுகள்
சுழன்று சுழன்று நடனமிடுகிறது.

Geetha said...

நன்றி LK, மதுமிதா :)

பா.ராஜாராம் said...

நல்லாருக்குங்க.

ராசராசசோழன் said...

புகைபடமும் கவிதையும் ரம்யம்...

நிலாரசிகன் said...

கவிதை நன்று.

கமலேஷ் said...

மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது..

வாழ்த்துக்கள்...

ஆறுமுகம் முருகேசன் said...

ம்,நல்லா இருக்கு.

Post a Comment