Sunday, August 1, 2010

புன்னகைக்கும் பூக்கள்

                      

                                    
                                             
                                                                          
                                                வாசல் நுழைவில் செழித்து
                                                மென்கிளைகள் படர்ந்து
                                                நிற்கின்றது
                                                சின்னதொரு அரளி மரம்.
                                                அடர் மஞ்சள் நிறத்தில்
                                                பூத்து குலுங்கும்
                                                நாட்களிலெல்லாம்  
                                                கடந்து  வரும் 
                                                தபால்காரரோ 
                                                பால்காரரோ 
                                                விருந்தாளியோ
                                                யாராயினும்
                                                அனைவரின் முகத்திலும்
                                                லேசாக படர்ந்திருக்கிறது
                                                மொட்டவிழ்ந்து  புன்னகைக்கும்
                                                பூக்களின் மலர்ச்சி.


.

11 comments:

kartin said...

refreshin :)

Geetha said...

Thanks Karthi :)

நிலாரசிகன் said...

Nice one.

கமலேஷ் said...

ம்,அருமை அருமை..
ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு..

Geetha said...

Thanks Nila.

Thanks Kamalesh :)

கமலேஷ் said...

பதிவுலகில் நான் என்னும் தொடர் பதிவிர்கிற்கு உங்களை அழைத்திருக்கிறேன், தோழி.
நேரம் அமையும் தங்களை பற்றி எழுதுங்களேன்.

விஜய் மகேந்திரன் said...

மு.மேத்தாவின் ''அரளிபூ அழுகிறது'' கவிதையை நினைவுபடுத்துகிறது...நல்லா இருக்கு,,,,

விஜய் மகேந்திரன் said...

அதில் அழுகை என்றால் இதில் புன்னகை!

Priya said...

Good one!

Jenova said...

உண்மைலேயே இனிக்கும் வரிகள்தான் .. இன்றுதான் உங்கள் வலைப்பூவிற்கு வருவதாக நினைவு ... முழுவதையும் படிக்க வேண்டும்
வாழ்த்துக்கள் !!

Geetha said...

நன்றி விஜய்

நன்றி ப்ரியா

நன்றி ஜெனோவா

:)

Post a Comment