Inikum Varigal

மென் பூவொன்று

2011-02-06T07:08:00.000-08:00

அவ்வளவு கவனமாகத்தான்

பாதங்கள் பதித்தேன்

மென்னிதழ்கள் எதுவும் தொட்டுவிடாது.

அப்படியும் பட்டுத்தான் போனது

விரலின் நுண்ணுனியும்

விழுந்திருந்த பூவின்

மென்னுனியும்.

நுனி பட்டு வருந்தியிருக்குமோ

வலித்திருக்குமோ என்று

நெஞ்சரித்து உறங்கி போனேன்.

சட்டென்று உணர்ந்து

விரல் அசைய செய்த

அந்நிசப்த வேளையில்

அறையெங்கும் வாசம் நிறைத்து

மென் பூவொன்று

முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது

பிழை ஏதுமில்லை

என்று சொல்லிக் கொண்டே.

.

தவறியவை

2010-11-13T03:45:00.000-08:00

ஒளி திரிந்த ஒரு பகலில்

மென்சிவப்பும் கருப்பும்

சேர்ந்த கலவையில்

வண்ணத்துபூச்சியின் இறகொன்று

தரையில் கிடைத்து

அறையில் சேர்ந்தது.

கால் பதிக்கும் இடமெங்கும்

கண்டெடுக்க ஆவல் கொண்டு

அலையத் துவங்கியன

ஆசை நிறைத்த விழிகள் இரண்டு.

சாலை இயல்பிழந்த

ஒரு மழை நாளில்

மென்னுடல் சிதைந்து

மெய்யிறகுகள் அறுந்து

சிதறிகிடந்த காட்சி பார்த்த

வானம் வெறித்த வேளையில்

பிடிக்காமல்தான் போனது

தொட்டுவிட இயலாத கைகளும்

தேடி அலைந்திருந்த கண்களும்.

மழலை கண் பார்த்தால்...

2010-09-24T23:33:00.000-07:00

                                         நேரில் தடம் பதித்துச் சென்றாலும்
                                         நிழல் படத்தில் கையசைத்தாலும்
                                       ரோஜாப்பூ கன்னம் ஒட்டியிருந்தாலும்
                                         கருப்பட்டி நிறம் கலந்திருந்தாலும்
                                         மலர்ந்தபடி சிரித்தாலும்
                                         அழுது தீர்த்து அசந்திருந்தாலும்
                                       கடந்து செல்லும் அக்கணப்பொழுதில்
                                        இறுகிய இதழ்கள் தளர்த்தி
                                         மென் புன்னகை மீட்டெடுத்து
                                         உதடு பதிக்காமல்
                                         பறித்து விடுகின்றனர்
                                         எப்படியேனும்
                                         ஒரு முத்தத்தை.
.
.
.

பிரதிபிம்பம்

2010-09-10T03:58:00.000-07:00

                                            ஐந்து நிமிட
                                            அதிகாலை கனவில்
                                            கொட்டியது கொடுக்குகள் நீண்ட
                                            கருந்தேலொன்று.
                                            வலி தெறித்த
                                            பொழுதாகவே கழிந்தது
                                            விடிந்த நாள் முழுவதும்.

                                            பரிதியின் கதிர்கள்
                                            சுட்டெரித்த  அவ்வரங்கத்தில்
                                            பேச்சுகள்  நயமற்று ஒலித்தது
                                            எள்ளல் பூசி பூரித்திருந்தது.
                                            தலை சேர அனுமதியாமல்
                                            மறுத்தளித்து நகர்ந்து வந்த
                                            நேரம்  வானில் அஸ்தமனம்.
                                            நிறை நிலா கண் பார்த்து
                                            ஜன்னல் பூத்தொட்டு
                                            நாள் முடித்தும்
                                            கனவில் குரைத்துகொண்டேயிருந்தது
                                            அன்றைய இரவில்
                                            நாய்கள் இரண்டு.

.

ஒரு துளி

2010-09-02T10:13:00.000-07:00

                                                      இலையில்   விழுந்து
                                                      காம்பில் வடிந்து
                                                      பூவில் பட்டு
                                                      மீண்டுமொரு
                                                      இலைத் தொட்டு
                                                      பூமி சேர்ந்தது
                                                      கொட்டி தீர்த்த
                                                      மழையின் ஒரு துளி
                                                      அவ்வளவு அழகாக !

.

பூக்களம்

2010-08-27T23:23:00.000-07:00

ஓணம்

பண்டிகையின் பெயரைச் சொல்லி,

பூக்களோடு சிரித்து மகிழ ஒரு தருணம் .

ஓணத் திருநாள் கொண்டாட்டமன்று ,

பூக்களமிட்டு புன்னகித்த பொழுதில் நினைவாக்கிய புகைப்படம் :)

சிப்பிகள் சேகரிக்கும் சிறுமி போலத்தான்...

2010-08-21T05:40:00.000-07:00

"பூச்சரம் போல முழம் முழமாக நீண்டு கொண்டே போகும் இத்தொடர்
பதிவில் நான் முடிய நினைக்கும் மல்லிகைகள்" என்று அழைத்திருக்கிறார்
நண்பர் கமலேஷ்.

ஆகையினால்....

1. வலைப் பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?

     கீதா

2. அந்தப் பெயர்தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை என்றால்
    பதிவில்  தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

    கீதாதான் உண்மையான பெயர்.

3. நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்து வைத்தது பற்றி?

    வலையிலும் கவிதைகளை தேடியிருக்கிறேன்,    அப்படிதான்   சில
    வலைபூக்களை   கண்டெடுத்தேன். அவற்றில் உலவிக் கொண்டிருந்த
  பொழுதொன்றில், இதுவரை   நோட்டு   புத்தகத்தில்    உறங்கியிருந்த
    வரிகளை திரையில்  பார்த்தால் எப்படியிருக்கும் என்ற உவகையில்
    பூத்ததுதான்    இனிக்கும்   வரிகள்.   பின்,     வார்த்தைகள்    கொண்டு
   இவ்வெளியில் சிறகடிப்பது பிடித்தும் போனது.


4. உங்கள் வலைப் பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்னவெல்லாம்
   செய்தீர்கள்?

    இது பிரபலங்களுக்கான கேள்வி ;)

5. வலைப் பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து
   கொண்டதுண்டா?   ஆம் என்றால் ஏன்? அதன் விளைவு என்ன?
    இல்லை என்றால் ஏன்?

    விஷயம் என்று பகிர்ந்தது இல்லை. எனினும், அசைவித்த நிஜங்கள்,
    கவிதைகளில் நிழலாடிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.

    விளைவு, படித்து சென்றவர்கள் விட்டுச்செல்லும் தடங்கள், பகிர்வுகள்.

6. நீங்கள் பொழுது போக்கிற்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா?
   அல்லது பதிவுகள்  மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?

    பொழுதுகளின் சுவாரசியத்திற்காக.....

7. நீங்கள் எத்தனை வலைப் பதிவிற்கு சொந்தக்காரர்?
அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப் பதிவு?

    இனிகும் வரிகள் மட்டுமே.

8. மற்ற பதிவர்கள் மேல் கோபம், அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா?
   ஆமாம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?

   சிப்பிகள் சேகரிக்கும் சிறுமி போலத்தான்,   பிடித்த எழுத்துகளை
   வலையில் தேடி சேகரித்து  கொண்டிருக்கிறேன் .  வேறு எண்ணம்
   எதுவும் இயலாததே.

9. உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை பாராட்டிய மனிதர் யார்?
   அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டை பற்றி?

   முதல் பின்னூட்டமளித்து கைகுலுக்கியவர்கள், நிலாரசிகன் மற்றும் நர்சிம்.

10. கடைசியாக- விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய
     வேண்டியது அனைத்தையும் கூறுங்கள்.

     ம்ம்ம்...
     குளுமைக்கு மகிழ்ச்சியும்,
     வெம்மைக்கு அயர்ச்சியும்   என
   எல்லோரும் பழக்கப்படுத்திக்கொண்ட   உலகுதான்  என்னுடையதும் :)

     @கமலேஷ், நினைவில்வைத்து  அழைத்தமைக்கு மிக்க நன்றி.

     பூச்சரத்தில்  மேலும் வாசம் சேர்க்க நான் அழைப்பது நிலாரசிகன்.

.

புன்னகைக்கும் பூக்கள்

2010-08-01T08:28:00.000-07:00

                                                வாசல் நுழைவில் செழித்து
                                                மென்கிளைகள் படர்ந்து
                                                நிற்கின்றது
                                                சின்னதொரு அரளி மரம்.
                                                அடர் மஞ்சள் நிறத்தில்
                                                பூத்து குலுங்கும்
                                                நாட்களிலெல்லாம்
                                                கடந்து வரும்
                                                தபால்காரரோ
                                                பால்காரரோ
                                                விருந்தாளியோ
                                                யாராயினும்
                                                அனைவரின் முகத்திலும்
                                                லேசாக படர்ந்திருக்கிறது
                                                மொட்டவிழ்ந்து புன்னகைக்கும்
                                                பூக்களின் மலர்ச்சி.

.

...And Wisdom Comes Quietly

2010-07-25T08:25:00.000-07:00

Do you want to sit quietly near a window and read a book which can
gives you the feel of flying in the sky with the wings of happiness.
Then the choice would be "...And Wisdom Comes Quietly" by Helen
Exley. Reading the thoughts & poems from this book is just like
breathing the fresh mountain air with full of energy. This beautiful
book talks about peace, solitary, happiness and shows the way to
keep the innerself content just being simple.



"...And Wisdom Comes Quietly" brings   together the wisest words
ever wtitten about living simply and peacefully amidst the pressures
of the world. With words from the greatest thinkers, this beautiful
book brings a deep sense of peace and calm.

Few lines from the book....

I lay in a meadow
until the unwrinkled serenity
entered into my bones,
and made me into one
with the browsing kine,
the still greenery,
the drifting clouds,
and the swooping birds.
- Alice James

You do not need to leave your room....
Remain sitting at your table and listen.
Do not even listen, simply wait.
Do not even wait, be quite still and solitary.
The world will freely offer itself to you to be unmasked.
It has no choice.
It will roll in ecstasy at your feet.
-Franz Kafka

Over all the mountaintops
Is peace.
In all treetops
You perceive
Scarcely a breath.
The little birds in the forest
Are silent.
Wait then; soon
You, too, will have peace.
-Johann Wolfgang Von Goethe.

Come away from the din,
Come away to the quiet fields,
over which the great sky stretches,
and where, between us and the stars,
there lies but silence;
and there, in the stillness
let us listen to the voice
that is speaking within us.
- Jerome K.Jerome

Leave home in the sunshine:
Dance through meadow
Or sit by a stream and just be.
The lilt of the water
Will gather your worries
And carry them down to the sea.
- J.Donald Walters

  ...more and more lines in the book, brings you the wonderful thoughts
for your soul to reside in peace. Paintings of each poem adds more
beauty to the book. "...And Wisdom Comes Quietly" makes a thoughtful
gift of lifelong value.

.

மொட்டொன்று...

2010-07-22T09:01:00.000-07:00

                                       ஏதுமற்று நின்றிருந்த மொட்டை மரத்தில்
                                       துளிர்த்து எழுந்துள்ளது ஒரு கோப்பு இலைகள்.
                                       கன்றாய் இருந்த வாழை
                                       பெரு இலைகள் பல  விரித்து
                                       காய்களும் கனிந்தபடி.
                                       சிறகு முறிந்திருந்த கிளியொன்று
                                       வானில் முதல் மகிழ்ச்சியை
                                       தன் நிறத்தை சிதறி அறிவிக்கிறது.
                                       தவறாமல் மண் வந்து விழுகிறது
                                       வெம்மை தணிக்கும்
                                       குளிர் மேகத்  துளிகள்.
                                       நிலவின்றி கழிந்திருந்த இரவு
                                       இன்று பிறையின் மென் அலையில்.
                                       இயல்பாகத்தான் சுழல்கிறது  பிரபஞ்சம்
                                       தடையேதுமின்றி பெருவெளியில்.
                                       சிறு  வழிப்பாதையில்
                                       மொட்டொன்றை மட்டும்
                                       மலர்விக்க மறந்தபடி.

.

நத்தை நாட்கள்

2010-07-04T03:05:00.000-07:00

                                                  ஆழ்ந்த  மௌனத்தில்
                                                  நகரும் நாட்கள்
                                                  நத்தையாய்
                                                  வெளித்தடத்தில்

                                                  கூட்டினுள்
                                                  ஒளிந்திருக்கிறது
                                                  கடலின் ஆர்ப்பரிப்பும்
                                                  கரையின் துகள்களும்.


.

கூடு

2010-06-26T21:25:00.000-07:00

                                கூரையை பிய்த்துக்  கொண்டிருக்கிறது சிரமத்துடன்
                                சுள்ளிகள் சிதறிக்கிடக்கிறது
                                எதையேனும் கவ்வியபடியே பறந்து செல்கிறது
                                அந்த கிளை நோக்கி.
                                இடையில் சில நாட்கள்
                                காணாமல் போனது.
                                வெண்ணிற இரவொன்றில் விருட்சத்தில்
                                புதிய உயிர்களின் சத்தம் துவங்குகிறது.
                                அப்பறவையின் சிறகடிப்பு இப்பொழுது
                                அதிகரித்து தெரிகிறது.
                                கனியோ இலையோ வாய் குவிந்து
                                கவ்விச் செல்கிறது குஞ்சுகள் நோக்கி.
                                இலைகளின் சட்டென்ற சலசலப்பில்
                                மிரண்டு போகிறது அதன் கண்கள்.
                                முற்றத்தில் பறந்து திரியும்போது
                                லேசான சிறு தூரலில்
                                விரைந்தோடிவிடுகிறது விருப்பமுள்ள
                                கூடது கலையாதிருக்க.
                                கூடென்பது அற்புதமென்று
                                சொல்லிப் போகிறது நித்தமும்
                                என் வாசல் கடக்கும் பறவையொன்று.

.

அமைதி தவழும் பிரபஞ்சம்

2010-06-19T03:23:00.000-07:00

                                                வீடற்ற சிறுமியவள்
                                                வீதியில் உறங்குபவள்
                                                இரைச்சலற்ற இரவு
                                                ஒரு பொழுதும் அறியாதவள்
                                                இருத்தல் தொலைத்த இரவொன்றில்
                                                கடற்கரை மணலில் முகம்
                                                பதித்து கண்ணயர்ந்தாள்
                                                கலங்கிய நிலவது
                                                தன் அடர் வெளிச்சத்தில்
                                                அவளுக்கான பாதையமைத்து பார்த்திருந்தது
                                                எதிர்பட்ட ஒளிக்கதிர்களில்
                                                சிறு கால்கள் பதித்து
                                                நிலவின் மடியைச் சென்றடைந்தாள்
                                                நட்சத்திரங்களின் சிரிப்புகளுக்கிடையே
                                                தேவதைகளின் தாலாட்டில்
                                                நிர்மல துயில் கொள்கிறாள்
                                                அமைதியொன்று தவழ்கிறது
                                                பிரபஞ்சம் முழுவதும்.

.

இறகுகள்

2010-06-10T10:04:00.000-07:00

                                         எப்படியேனும் கண்ணில் பட்டுவிடும்
                                         தினம்தோறும் ஏதேனும்
                                         பறவையின் இறகொன்று
                                         வெண்ணிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         வெண்மையும், கருமையும்
                                         கலந்த நிறத்தில் சில இறகுகள்
                                         எந்த பறவை
                                         என்ன சொல்ல விழைகிறது
                                         என்று புரியாமலே
                                         சேகரித்து வைத்திருந்தேன்
                                         இறகுகள் அனைத்தையும்.
                                         வெறுமை தகித்த
                                       ஓர் இருண்ட நாளில்
                                         இறகுகள் அனைத்திலும்
                                         வர்ணம் தீட்டி
                                         இயல்பு மாற்றிய வேளையில்
                                         அறை முழுவதும் பரவி
                                         மின்னுகிறது
                                         உதிர்த்து சென்ற
                                         பறவைகளின் ஸ்நேகப்  புன்னகை.

.

மழைத் துளிகள்

2010-05-30T02:44:00.000-07:00

வானில் இருள் சூழ்ந்திருந்தது,   சில்லென்ற    காற்றுடன்   மேகக்     கூட்டங்கள்
மழையாய்   பூமி   வந்தது.   தகித்த   வெப்பத்தில்   கருகி கொண்டிருந்த     பூமியை,
ஒரு     கணத்தில் குளிர    வைத்த    மழைத்   துளிகளை   இரு   கரங்களில் சிறை
கொண்டு      ரசித்திருந்தேன்.      அன்று      மழை       மிகச்    சீராக     மண்     வந்து
சேர்ந்திருந்தது.    மிகச்   சீராக,    பூக்கள் முகம்   கழுவும்படி,     கிளைகள்   புதிய   துளிர்களை   உயிர்க்கும்படி. குளிர்ச்சியும்,    மகிழ்ச்சியும்     மட்டுமே     அளித்தபடி பெய்ந்திருந்தது   மழை.

மணிப்   போல் தெறித்து   விழுந்திருந்த   மழைத்   துளிகளிடம்   மிகுந்த   நட்புடன்,
எதிர்பாராத தருணத்தில் மண்ணில் விழுந்து மகிழ்வித்த காரணம் வினவினேன்.
புன்முறுவலுடன் பதிலளிக்க துவங்கியன துளிகள், பூமி மேலும் குளிர்ந்திருந்தது. வெண்ணிற   பூக்கள்   பறித்து   விளையாடிக்   கொண்டிருந்த   சிறுமி ஒருவளோடு
சேர்ந்து, சிரித்து  விளையாட ஆசைக் கொண்டு   என்றது  முதலில் விழுந்த துளி, காற்றோடு    தலையசைத்த    இலைகள்,   மேகம் பார்த்து இச்சை   கொண்டதால்
என்றது ஒரு துளி.    அயர்ச்சி   நிறைந்த முதியவளின்   பிராத்தனைச்   சாரத்தில்
மனம்    குளிர்ந்து     என்றது      மூன்றாவது    துளி. மனம்    சேர்ந்த   இருவரின்   கைகோர்ப்பில் ஈரம் சேர்க்க என்றது மற்றொரு துளி.  தனித்திருந்த   ஒருவனின்   தேடலுக்கு,   கொஞ்சம்   துணை நிற்க   என்றது   வேறொரு   துளி.    காரணங்கள்
அனைத்தும்  உவகை  தந்தது, சிந்தி விழுந்த துளிகள் போலவே.  புன்னகையோடு கேட்டிருந்தேன்,   ஒவ்வொரு   துளிகளிலும் கரைந்திருந்தேன்.

சட்டென்று மழையின் வேகம் அதிகரித்திருந்தது, காற்றின் சீற்றத்தில் விருட்சக கிளைகள் விழத்  தொடங்கியது.   மிரட்சியுடன் நேரம்   நகர்ந்திருந்தது. இனிமை
துறந்த  பயணம்  இப்பொழுது   எதற்காக என்று வினவினேன். பேதை  ஒருத்தியின்    அடர்ந்த கண்ணீர்  துளிகள்  காற்றில்  கலந்தமையால்  என்றது மொத்த துளிகளும். மழையின் அடர்த்தி அன்று அதிகரித்து கொண்டேயிருந்தது வெகு நேரத்திற்கு.

.

சிட்டுக் குருவி

2010-05-20T07:41:00.000-07:00

                                              மெல்லிய  மேனியில்

வெண்ணிற சிறகுகள்

அடர்ந்து விரிந்திருக்கிறது

மென்சிவப்பு வாயினில்

அழகுற கவ்வியபடி

இலையொன்றும் பூவொன்றும்

சிறுமணி கண்கள்

இரண்டிலும் ஒளிமின்னும்

மௌன புன்னகை
ஓவியப் பறவை ஒன்றில்

ஆழ்ந்து திளைத்து

விரல்கொண்டு வருட

                                              முற்படும் பொழுது ...
                                              தோல் தட்டிச் செல்கிறது
                                            சிட்டுக் குருவியொன்று
                                              கொஞ்சம் சிறகடித்து
                                              என்னை பரிகசித்து.

....

பறவையின் உருவச் சித்திரம்

2010-05-16T08:42:00.000-07:00

சமீபத்தில் படித்தவையில், வெகுவாய் கவர்ந்த கவிதை ஒன்று "பறவையின் உருவச் சித்திரம்", மிக அழகான கற்பனை உணர்வை நெகிழ்ந்து ரசிக்கமுடிகிறது இக்கவிதையில். பகிர்கிறேன்.

பறவையின் உருவச் சித்திரம்

முதலில் ஒரு கூண்டின் சித்திரம் தீட்டு
திறந்த கதவுடன்
பின்னர் தீட்ட வேண்டியது
கவர்ச்சியாக ஏதாவது
எளிமையாக ஏதாவது
அழகாக ஏதாவது
பயனுள்ள ஏதாவது
பறவைக்காகத்தான்
பிறகு சித்திரம் வரைந்த சீலைத் துணிச்சட்டத்தை
ஒரு மரத்தின் மேல் சாய்த்து வை
ஒரு பூங்காவிலோ
ஒரு தோப்பிலோ
அல்லது ஒரு காட்டிலோ
மரத்தின் பின்னல் ஒளிந்துகொள்
ஒன்றும் பேசாமல்
அசையாமல்... ...
சிலவேளை பறவை சீக்கிரம் வந்துவிடலாம்
ஆனால் அந்த முடிவுக்கு வருவதற்குப்
பல வருடங்களை எடுத்துக்கொள்ளவும்
செய்யலாம்
நம்பிக்கை   இழக்கக் கூடாது பொறுத்திரு
தேவையானால் வருடக் கணக்கில்
பொறுத்திரு
பறவையின் வருகையின் விரைவு அல்லது
தாமதத்திற்கும்
சித்திரத்தின் வெற்றிக்கும்
எவ்விதத் தொடர்புமில்லை
பறவை வரும்போது
அது வருவதாக இருந்தால்
மிக ஆழ்ந்த மௌனம் காட்டு
கூண்டில் பறவை நுழையும்வரை காத்திரு
நுழைந்தவுடன்
தூரிகையால் கதவை மென்மையாகச் சாத்திக்
கூண்டுக் கம்பிகள் அனைத்தையும்
ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அழித்துவிடு
பறவையின் இறகுகள் எதன்மீதும்
படாமல் இருக்கக் கவனம்கொள்
பின்னர் மரத்தைச் சித்திரமாகத் தீட்டு
அதன் கிளைகளிலேயே மிக அழகான ஒன்றைத்
தேர்ந்தெடு
பறவைக்காகத்தான்
பிறகு பசும் தழைக் கொத்துகளையும்
காற்றின் புத்துணர்ச்சியையும்
சூரிய ஒளித்தூசியையும்
கோடை வெப்பத்தில் புற்களிடையே
பூச்சிகள் எழுப்பும் ஓசையையும்
வண்ணமாகத் தீட்டு
பிறகு பறவை பாட விழையும்வரை
காத்திரு
பறவை பாடவில்லையென்றால்
அது மோசமான அறிகுறி
சித்திரம் மோசம் எனும் அறிகுறி
ஆனால் அது பாடினால் நல்ல அறிகுறி
உன்னை நீ அறிவித்துக்கொள்ளலாம்
என்னும் அறிகுறி
பிறகு பறவையின் இறகுகளில் ஒன்றை
மிக மென்மையாகப் பிடுங்கி
சித்திரத்தின் ஒரு மூலையில்
எழுது   உன் பெயரை.

- மொழிபெயர்ப்பு - வெ.ஸ்ரீராம்.

இக்கவிதை இடம் பெற்ற நூல் "சொற்கள்", எழுதியவர் "ழாக் ப்ரேவெர்",
கற்பனை நிலை கவிதைகளும், யதார்த்த மக்கள் நிலை கவிதைகளும் நிறைந்து கவர்கிறது புத்தகம் முழுவதும்.  மழைச் சாரலின் மென் துளிகளும், அன்றாட வாழ்வின் அயர்ச்சியின் வேர்வையையும்   இயல்பு நிலையில் நின்று உணரவைக்கிறது ஒவ்வொரு  கவிதையும்.

ழாக் ப்ரேவெர், இரண்டாம் உலகப் போர் சூழலில் வாழ்ந்த மகத்தான கவிஞர், பல அருமையான படைப்புகளை  உலகிற்கு பரிசளித்தவர்.  "வாழ்க்கை என்பதற்கு மிகவும் உண்மையான, மிகவும் பயனுள்ள கலைசொற்களில் ஒன்று கவிதை" என்ற அழகான உண்மை வரிகளுக்கு சொந்தக்காரர் ழாக் ப்ரேவெர்.

"சொற்கள்" ஒரு நல்ல வாசிப்பனுபவம்.

.

அடர் காடு

2010-04-30T23:58:00.000-07:00

                                                அது  ஒரு அடர்ந்த
                                                காடு போல் தெரிகிறது

                                                வெண்ணிறப்   பூக்களின்
                                                மொட்டவிழ்ப்பு வசீகரிக்கிறது

                                                நீரோடையும் அதனருகில்
                                                யானை கூட்டங்களும் தெரிகிறது

                                                முட்களும் புதர்களும் உதிர்ந்த
                                                இலைகளால் மறைந்திருக்கிறது

                                                கரும்பச்சை நிற இலைகள் கொண்ட
                                                மரங்கள் மிரட்சியுடன் நிற்கிறது

                                                இளைப்பாறும் புலிகள்
                                                இரண்டும் தெரிகிறது

                                                மரக்கிளை ஒன்றில்
                                                சத்தமின்றி படர்கிறது
                                                பழுப்பு நிற மலைப்பாம்பு

                                                கலையக்கூடும் பறவைக் கூடு
                                                ஏதும்  உள்ளதா என்றஞ்சி
                                                கிளைகளில் கண் தேடும் நேரத்தில்
                                                கலைந்து  நகர்கிறது
                                                இதுவரை
                                                கண்டிருந்த மேகமொன்று.

.

நிசப்த இரவு

2010-04-20T09:20:00.000-07:00

                                           நிசப்த இரவொன்றில்
                                             காற்றின் கரங்களை
                                             எதிர்கொள்ள இயலாது
                                             தனிமையின் ரணங்கள்
                                             கண்ணீராய் வழியத் துவங்கியது.
                                             காதலின் வெம்மையில்
                                             உருண்டோடிய
                                             கண்ணீர் துளிகள் சில
                                             முத்துகளாய் உருப்பெற்றது.
                                             முகமறியா ஒருவனுக்கு
                                             அன்பு மின்ன
                                             முத்தைக் கொண்டு
                                             மாலை தொடுக்க முற்படுகிறேன்.
                                             தனிமை அகலும் பொழுதொன்றில்
                                             பரிசளிக்க.

.

இடைவெளி

2010-04-20T05:08:00.000-07:00

                                             நிசப்தம் மட்டுமே
                                             படர்ந்திருந்த முன் அறை.
                                             பகிர ஏதுமற்று
                                             விழித்திருந்த மௌனங்கள்.
                                             விலகும்   உறவை
                                             புரியவைத்த உணர்வலைகள்.
                                             ஈரம் உலர்ந்த கணங்கள்
                                             வழிகிறது வீடெங்கும்
                                             இருப்பினும் . . .
                                             முற்றத்தில் சிதறும்
                                             மழலையின் சிரிப்பில்
                                             மிச்சமிருக்கிறது
                                            இறுக்கம் அவிழும் தருணமொன்று.

.

குட்டி இளவரசன்

2010-04-18T03:08:00.000-07:00

கவிதையை போல் உணரவைக்கும் சிறிய புத்தகம் குட்டி இளவரசன். சிறார் இலக்கியம் என்ற வரிசையில் வந்திருந்தாலும், நிச்சயம் பெரியவர்களுக்கான ஒரு அழகான கதை.

மனித வாழ்வில் ஒன்றிவிட்ட விசித்திர குணநலன்களை மிக இயல்பாய் சுட்டிக் காட்டி, ஒரு சிறுவன் உணரும் மிக மென்மையான எண்ணங்களில் வாழ்வின் உண்மைகளை உணர்த்திக் காட்டும் வரிகளால் நிறைந்துள்ளது நாவலின் பக்கங்கள்.

                                           ஆசிரியர் - அந்த்வான் து செந்த்- எக்சு‌பெரி
                              மொழி பெயர்ப்பு - வெ.ஸ்ரீராம், மதன்கல்யாணி
                                                            (க்ரியா பதிப்பகம்)

பயணம் மேற்கொண்ட விமானி ஒருவர், விமானம் பழுது பெற்று, பாலைவனத்தில்  தரையிறங்குகிறார்.  வெம்மை மட்டுமே நிறைந்த சூழலது.

விமானம் பழுதுபார்க்க போராடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், விண்மீனிலிருந்து ஒரு அழகிய சிறுவன் வருவது போல் கற்பனைக்கொண்டு , அவனோடு கழிக்கும் அற்புத பொழுதுகளை இங்கு கதையாய் விரித்துள்ளார்.

குட்டி இளவரசன், தன்னிடமிருந்த மலர் ஒன்றின்மேல் கோவம் கொண்டு,
தன் கிரகத்கதை விட்டு வெளியே வேலை தேடும் பொருட்டும், அறிவை தேடும் பொருட்டும் மற்ற கிரகங்கள் செல்கிறான், அங்கு ஒவ்வொரு கிரகங்களிலும் பலவித மனிதர்களை சந்திக்கிறான். மனிதர்களின் இயல்பு  கண்டு மிகுந்த வியப்படைகிறான். பெரியவர்கள் விசித்திரமானவர்கள் என்று அடிக்கடி தன்னுள் சொல்லிக் கொள்கிறான். இறுதியாய் பூமி வந்தடைகிறான், விமானியிடம் நேசம் கொள்கிறான், புதிராய் பேசுகிறான்,  நரியுடன் நட்பு பாராட்டுகிறான், பின்பு இனம் புரியா உணர்வை சுமக்கும் கனத்த மனதை அளித்துவிட்டு பிரிந்து செல்கிறான்.

இதனில், குட்டி இளவரசனும் விமானியும் பகிர்ந்து கொள்ளும் நேசம்,
அவனின் தனிமை வாழ்வு, மலரின்மேல் கொண்டிருக்கும் காதல், காதலின்
இனிமை, புரிதலின்மை, நரியுடன் கொண்ட நட்பு, நட்பின் தேவை, பிரிவு
என அழகான உணர்வுகளை வார்த்தைகளில் செதுக்கி அதன் மூலம் யதார்த்த உண்மைகளை உலகிற்கு விவரித்துள்ளார் ஆசிரியர்.

"ஒரு புதிரின் ஆளுமை மிதமிஞ்சி இருக்கும்போது பணியாமல் இருக்க முடிவதில்லை...... ",  "ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருக்கும்போது சூரிய அஸ்தமனங்கள் மனதுக்கு பிடித்திருக்கிறது......",  " இதயத்திற்குத்தான் பார்வை உண்டு, முக்கியமானது   கண்களுக்கு தென்படாது....... ",  "நீ பழக்கபடுத்திக்கொண்டதற்கு  நீ என்றுமே பொறுப்பாளியாகிறாய்.  உன் ரோஜாவுக்கு நீதான் பொறுப்பாளி ....."
போன்ற வரிகள் மனதில் இனிய அலைகளை ஏற்படுத்திவிடுகிறது.

இப்புத்தகம்  படிக்கும் தருணங்களிலெல்லாம் ஓர் மென்மையான உணர்வு ஆட்கொள்வது மிக இனிய அனுபவம். குட்டி இளவரசன் ஓர் அற்புதம்.

.

காலைப்பொழுது

2010-04-04T05:36:00.000-07:00

                                                   அழுது அடம்பிடித்த
                                                  குழந்தை
                                                  என்ன சொல்லியும்
                                                  அடங்கவே இல்லை
                                                   சாலையில் எப்படி
                                                   சமாதானம் செய்வது
                                                   ஓரத்தில் காத்திருந்த
                                                   அரளிப் பூக்களை
                                                   பறித்துக் கொடுத்த
                                                   கணத்தில்
                                                   அழுகை நின்று
                                                   அரும்பியது மழலைச்சிரிப்பு.
                                                   அழகாகி போனது
                                                   கடந்து சென்ற யாரோ ஒருவரின்
                                                   காலைப் பொழுது.

.

சிரித்த முல்லை

2010-03-07T01:37:00.000-08:00

இயற்கை இன்பத்தில் நம்மை மலர வைக்கும்

பாரதிதாசனின் கவிதை ஒன்று...

மாலைப் போதில் சோலையின் பக்கம்

சென்றேன். குளிர்ந்த தென்றல் வந்தது.

வந்த தென்றலில் வாசம் கமழ்ந்தது .

வாசம் வந்த வசத்தில் திரும்பினேன்.
சோலை நடுவில் சொக்குப் பச்சைப்

பட்டுடை பூண்டு படர்ந்து கிடந்து

குலுக்கென்று சிரித்த முல்லை

மலர்க்கொடி கண்டேன் மகிழ்ச்சிகொண் டேனே !

- பாரதிதாசன்

When I go alone at night

2010-02-16T02:25:00.000-08:00

When I go alone at night to my love-tryst,
birds do not sing, the wind does not stir,
the houses on both sides of the street stand silent.

It is my own anklets that grow loud at every step
and I am ashamed.

When I sit on my balcony and listen to his footsteps,
leaves do not rustle on the trees,
and the water is still in the river like the sword on the
knees of a sentry fallen asleep.

It is my own heart that beats wildly -
I do not know how to quiet it.

When my love comes and sits by my side,
when my body trembles and
my eyelids drop,
the night darkens,
the winds blow out the lamp,
and the clouds draw veils over the stars.

It is the jewel at my own breast that shines and gives light.
I do not know how to hide it.

This short poem is an excerpt from 'The Gardener' by Tagore

The Beginning

2010-01-24T08:07:00.000-08:00

This beautiful poem is an excerpt from 'The Cresent Moon ' by Tagore.

No other poet can show the beautiful thoughts of motherhood than Tagore does here.

Enjoy the great warmness of this poem.

Where have I come from, where did you pick me up?

the baby asked its mother.

She answered, half crying, half laughing, and clasping the baby to her breast-

You were hidden in my heart as its desire, my darling.
You were in the dolls of my childhood's games; and
when with clay I made the image of my god every morning, I made the unmade you then.

You were enshrined with our household deity, in his worship, I worshipped you.
In all my hopes and my loves, in my life, in the life of my mother you have lived.
In the lap of the deathless Spirit who rules our home you have been nursed for ages.

When in girlhood my heart was opening its petals, you hovered as a fragrance about it.
Your tender softness bloomed in my youthful limbs, like a glow in the sky before the sunrise.
Heaven's first darling, twain-born with the morning light,
you have floated down the stream of the world's life, and at last you have stranded on my heart.

As I gaze on your face, mystery overwhelms me; you who belong to all have become mine.
For fear of losing you I hold you tight to my breast.
What magic has snared the world's treasure in these slender arms of mine ?

Author : Tagore
Book : The Cresent Moon